Wtedy uczniowie tylko usłyszeli, jak będzie przy końcu świata, my – oglądamy! Pomyślmy – jakie to bliskie!
Pan Bóg wysyła ostrzeżenia nie tylko do świata, także do nas – chrześcijan. Ostrzeżenia, jedno po drugim.
Na pewno któreś z kolejnych będzie ostatnim...

(Przeczytaj: Znaki końca)
Jeśli więc chcesz budować się w dom duchowy – wiedz, że będziesz kształtowany według Jego wzoru, według Bożej myśli. I nie tylko powierzchownie, nie tylko serce...
(Przeczytaj: Budujcie się w dom duchowy)
Dotarło do mnie, co się stało. Słyszę jakiś krzyk i szum. Słyszę jak mówią: on chodził, on chodził. My go widziałyśmy jak chodził. A inni mówią: a gdzie tam chodził, on leży tak jak leżał. Te pielęgniarki krzyczą: on chodził, my go widziałyśmy jak chodził. Otwieram oczy i siadam na łóżku. Sala pełna lekarzy. Patrzą na mnie, co się ze mną stało. Gdy usiadłem, wszyscy ze strachu aż odskoczyli. Dyrektor szpitala, chirurg, który był pułkownikiem i ateistą, podchodzi do mnie i mówi: Kola, to jesteś ty, czy nie? Ja wziąłem go za rękę i mówię: to ja, uzdrowiony przez Pana. Nie przez wasze leki a przez Pana.
(Przeczytaj: Świadectwo Mikołaja Tielegi)
Początki zboru sięgają lat powojennych, kiedy to razem z innymi repatriantami ze wschodu, do Połczyna przyjechało kilka rodzin – Bawłowie, Strączałowie i Świątkowscy. To oni byli pionierami ruchu ewangelicznego na tym terenie. Przez długie lata spotykali się w swoich domach, organizując nabożeństwa, szkółkę niedzielną dla dzieci, wspierając się nawzajem w wierze i w codziennych problemach, które niosło życie. więcej
Kościół Chrystusowy w RP należy do rodziny kościołów protestanckich. Za prekursora ruchu Kościoła Chrystusowego uznaje się Tomasza Campbella. Urodził się on w roku 1763 w Północnej Irlandii. Po ukończeniu studiów, już jako ordynowany pastor, rozpoczął pracę kaznodziejską i duszpasterską w Kościele prezbiteriańskim.
Gdzie Biblia mówi i my mówimy; gdzie milczy, my milczymy również – to credo Campbela. więcej