Historia zboru w Połczynie-Zdroju
Początki zboru sięgają lat powojennych, kiedy to razem z innymi repatriantami ze wschodu, do Połczyna przyjechało kilka rodzin – Bawłowie, Strączałowie i Świątkowscy. To oni byli pionierami ruchu ewangelicznego na tym terenie. Przez długie lata spotykali się w swoich domach, organizując nabożeństwa, szkółkę niedzielną dla dzieci, wspierając się nawzajem w wierze i w codziennych problemach, które niosło życie.
Grupa ta przetrwała dzięki Bożej łasce okresy doświadczeń i prób. W tamtych latach niejeden raz doświadczali przykrości z powodu swojej „innej” wiary, jednak trwali w wierze, wychowując swoje dzieci w duchu Ewangelii. Dzieci dorastały, powierzały swoje życie Chrystusowi, i powiększały grono wiernych.
Szczególnym okresem rozwoju zboru był początek lat osiemdziesiątych, kiedy to nawróciło się do Boga kilka rodzin z Połczyna i okolic. Dzisiaj z perspektywy czasu zauważamy, że były to szczególne lata dla Polski. Można powiedzieć, że nasz kraj przeżył wtedy małe przebudzenie.
Nabożeństwa przeniosły się z mieszkania do pierwszej siedziby zboru przy ul. Moniuszki.
W miarę upływu lat zbór wzrastał liczebnie, co spowodowało, że dotychczasowa siedziba stała się za ciasna. Podjęliśmy działania mające na celu znalezienie innego miejsca (budynku) na siedzibę zboru. Okres poszukiwań i starań – pobłogosławiony przez Pana Boga trwał ok. 2 lata. Dzięki Bożej łasce otrzymaliśmy budynek przy ul. Grunwaldzkiej 42 – po opuszczonym przez nadleśnictwo biurze. Początkowo lokal był dzierżawiony, a po paru latach został wykupiony. Budynek ten zaspokaja wszystkie nasze potrzeby. Powoli, w miarę naszych możliwości dokonujemy ciągłych ulepszeń i adaptacji.
Historia Kościoła
Kościół Chrystusowy w RP należy do rodziny kościołów protestanckich. Za prekursora ruchu Kościoła Chrystusowego uznaje się Tomasza Campbella. Urodził się on w roku 1763 w Północnej Irlandii. Po ukończeniu studiów, już jako ordynowany pastor, rozpoczął pracę kaznodziejską i duszpasterską w Kościele prezbiteriańskim.
Gdzie Biblia mówi i my mówimy; gdzie milczy, my milczymy również – to credo Campbela.
W jego odczuciu, najważniejszymi problemami ówczesnego chrześcijaństwa było uznanie, że jedynie Słowo Boże jest w pełni wystarczające w sprawach wiary, a ludzkie zasady stanowią jedynie przeszkodę w poznawaniu prawdy i że prawdziwa jedność wszystkich chrześcijan jest możliwa jedynie na fundamencie powrotu do zasad Słowa Bożego.
Już po śmierci Campbella, służba tego Kościoła zaczęła promieniować poza granice kraju. Zbory powstawały w Anglii, Irlandii i innych krajach Europy. W roku 1921 działalnością misyjną objęta została też i Polska, w szczególności województwa wschodnie (wileńskie, nowogrodzkie, poleskie, wołyńskie i lwowskie).
W przedwojennej Polsce członkowie zborów wchodzących w skład Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych oprócz misji prowadzili aktywną działalność oświatową, charytatywną, wydawniczą i społeczną. Tuż przed wybuchem wojny Kościół liczył 85 zborów i 320 placówek misyjnych.
Po wojnie, w listopadzie 1946 roku Ministerstwo Administracji Publicznej wyraziło zgodę na wznowienie działalności Zjednoczenia Kościołów Chrystusowych Wyznania Ewangelicznego w Polsce jako zrzeszenia religijnego.
Nie ominęły kościoła represje - we wrześniu 1950 roku władze naczelne Kościoła oraz prawie wszyscy aktywniejsi działacze zborowi zostali uwięzieni pod zarzutem zdrady stanu. Praktycznie wszystkie kaplice, kancelarie zborowe, a nawet prywatne pokoje, zostały opieczętowane. Niektórzy duchowni zostali wypuszczeni po kilku miesiącach, byli jednak i tacy, którzy do swoich bliskich powrócili dopiero po trzech latach. Została wstrzymana działalność wydawnicza i znacznie ograniczona wolność zgromadzeń.
Dziś nasza społeczność kościelna jest reprezentowana przez zbory w pięciu regionach kraju: pomorskim, mazurskim, wschodnim, centralnym oraz południowym.
W co wierzymy
"Gdzie Biblia mówi i my mówimy, gdzie milczy, my milczymy również"
Biblia, tj. Pismo Święte, Słowo Boże, składające się z 66 ksiąg kanonicznych (39 ksiąg Starego Testamentu i 27 Nowego), jest zakończonym i wystarczającym do poznania prawdy objawieniem Bożym. Jest to natchniony przez Ducha Świętego jedyny autorytet w sprawach wiary i życia, godny pełnego zaufania we wszystkim, o czym się wypowiada.
Istnieje tylko jeden, żyjący i prawdziwy Bóg, objawiony człowiekowi jako Ojciec, Syn i Duch Święty.
Każdy człowiek jest grzeszny i potrzebuje zbawienia. Zbawienie otrzymuje przez wiarę w Jezusa Chrystusa. Zbawienie jest darem łaski Bożej udzielanym każdemu, kto pokutuje ze swoich grzechów i pokłada całkowitą ufność w Chrystusie.
Bóg okazał nam swoją miłość, poświęcając dla nas Jezusa Chrystusa, swego Jednorodzonego Syna. Przez grzech i winę podlegaliśmy Bożemu gniewowi i potępieniu, lecz w Chrystusie mamy możliwość pojednania się z Bogiem.
Jezus Chrystus, Syn Boży, zstąpił na ziemię będąc poczętym z Ducha Świętego i narodzonym z Marii dziewicy. Umarł za nas na krzyżu, odkupując nas od winy i kary za grzech. Zmartwychwstał, wstąpił na niebiosa, gdzie panuje i wstawia się za nami. Powróci w mocy i chwale na ziemię, by sądzić żywych i umarłych oraz ustanowić swoje królestwo.
Jezus Chrystus jest jedynym Zbawicielem człowieka i jedynym pośrednikiem pomiędzy Bogiem a człowiekiem. Człowiek może być usprawiedliwiony tylko z łaski, przez wiarę w Jezusa Chrystusa.
Duch Święty jest sprawcą odrodzenia i uświęcenia człowieka. Obecny we wszystkich wierzących, oświeca ich umysły ku zrozumieniu prawdy, zawartej w Piśmie Świętym, wydaje w nich swoje owoce, daje im swoje dary, wyposaża ich w moc do posługi na świecie oraz prowadzi ich do uświęcenia.
Kościół jest jeden – powszechny, apostolski, święty. Jest Ciałem Jezusa Chrystusa, żyjącym i rosnącym w Nim, którego On jest Głową.
Celem Kościoła jest: oddawanie chwały Bogu oraz zwiastowanie Jego wielkości, zwiastowanie wszystkim ludziom Ewangelii, oraz budowanie się nawzajem.
Członkowie Kościoła poprzez społeczność w Duchu Świętym, posłuszeństwo Słowu Bożemu, wzajemną miłość, zachętę i nauczanie wzrastają w wierze i pobożności, na wzór Jezusa Chrystusa.
Wierzymy w powszechne zmartwychwstanie i życie wieczne, jako dar łaski w Jezusie Chrystusie, oraz wieczne potępienie, jako wyraz Bożej sprawiedliwości.
Uznajemy ustanowione przez Jezusa Chrystusa: chrzest w wieku świadomym poprzez zanurzenie w wodzie, jako wyraz wiary oraz Wieczerzę Pańską przyjmowaną pod postacią chleba i wina.
Pastor
Waldemar Świątkowski - Pastor Zboru w Połczynie-Zdroju
Zachęcamy do przeczytania artykułów napisanych przez brata Waldemara: Słowo od Pastora